Zonder enige vorm van sociale zekerheid worden de Aziatische arbeidsmigranten in Tsjechië zwaar getroffen door de crisis

Vertaling van een artikel van Martin Plichta verschenen in Le Monde op 7 Feb. 2009

Munkjargal  een stevige Mongoolse man van 33 jaar loopt de muren op in zijn kamertje van een opvanghuis voor migranten in Pislen in het Westen van de Tsjechische Republiek. Zijn kippenkwekerij moest hij verkopen omdat de graanprijs de pan uitrees, dus immigreerde hij samen met zijn vrouw in Augustus 2008. Sedert Januari zit hij zonder werk en zijn verblijfsvergunning verloopt straks. Als hij binnen de dertig dagen geen werk vind vervalt zijn visa en zal hij het land moeten verlaten, alhoewel hij daar nog de middelen voor heeft nog goesting om het te doen.

Het Ministerie van Binnenlandse Zaken gaat voorstellen om de terugkeer van de Vietnamese en Mongoolse arbeiders die zonder werk vallen door de crisis te organiseren.  Ze hebben geen enkel recht op een uitkering want ze zijn te werk gesteld door Interim bureaus. Als ze vrijwillig willen terugkeren kunnen ze 500 Euro krijgen van het ministerie, maar als een migrant reeds irregulier in het land verblijft, wordt hij niet beschouwd als vrijwilliger, dan wordt hij teruggestuurd zonder schadevergoeding legt Jana Malikova, de woordvoerder van het Ministerie uit.

Net als zijn  13000 landgenoten kwam Munkhjargal zijn geluk beproeven in Tsjechië. Hij zoekt wanhopig naar werk om toch minstens zijn visa te kunnen verlengen en toch de kosten die hij gemaakt heeft om naar Tsjechië te komen te kunnen terugbetalen:

“Ik heb 1000 Euro betaald om via een tussenpersoon  een werkvergunning en een visa te verkrijgen en nog eens 600 Euro om met de trein naar hier te reizen,” vertelt hij. Hij was aangetrokken door de promotiecampagnes die hoog opliepen met de lonen die uitbetaald werden in Tsjechië. “1000 Euro, dat was te doen”.

De textielfabriek waar we moesten voor werken zei bij onze aankomst dat ze on niet meer nodig had legt Munkhjargal uit. Enkele dagen later heeft hun Mongoolse contactman hen een betrekking bezorgd in een ander bedrijf. “We gingen 80 Kronen (3 Euro) per uur verdienen, maar we hebben maar 35 Euro gekregen en op 16 Januari zei de eigenaar ons dat hij geen werk meer had. Het Interim bureau dat het officieel te werk stelde heeft hen achtergelaten in het station van Pilsen.

Het verhaal van  Munkhjargal is dat van vele andere Mongolen, maar ook van Vietnamezen, Moldaviërs, Bulgaren, Ukraïners… die in lamentabele omstandigheden in de Tsjechische industrie werken. De ultraliberale wetgeving die de arbeidsmarkt regelt ontneemt hen elke sociale zekerheid. Sedert het begin van de crisis, die hard toeslaat in Tsjechië, hebben duizenden migranten hun job verloren. Daar waar Europese migranten soms kunnen terugkeren met de hulp van humanitaire organisaties, hebben de Mongoolse en Vietnamese migraten, ook al zouden ze het willen, niet de mogelijkheid om terug te keren. “De meeste van hen hebben zich in  de schulden gestoken om aan de nodige papieren te geraken en ze hebben intussen onvoldoende kunnen sparen om te kunnen terugkeren,” legt Helena Duchkova, verantwoordelijke van het Caritas bureau in Pilsen uit. “We proberen hen te overtuigen om terug te gaan, maar de meeste hopen er nog op om werk te vinden.  Dit wordt meer en meer onwaarschijlijk, tenzij in zeer penibele omstandigheden en in het zwart,’ voet ze er aan toe.

« En waarom zouden ze moeten terugkeren ? » vraagt Minh Cau, ondervoorzitter van de Vereniging van Vietnamezen in  de Republiek Tsjechië. Zijn vereniging vertegenwoordigt meer dan 60.000 personen. “Ze hebben geen enkel strafbar feit gepleegd, ze zijn leghaal het land binnengekomen, velen zijn zelfs uitgenodigd om te komen werken en vanddag zou men ze willen terugsturen, terwijl ze zich in Vietnam in de schulden gestoken hebben!” protesteert hij. De oprichter van de associatie van Vietnamese interim-bureaus  M Cau betreurt de stigmatisering van de vreemde arbeiders.  In feite, de grote meerderheid van de Vietnamezen, en meer en meer Mongolen, zijn naar hier gekomen met een verblijfsvergunning, zegt de ondernemer. Die verblijfsvergunning is een jaar geldig en kan verlengd worden als de houder ervan geen delict heeft gepleegd en geen schulden heeft bij de belastingen.  “Ze zullen zonder twijfel allemaal in regel zijn als ze een verlenging aanvragen,’ glimlacht M Cau. Daarentegen degenen die een werkvergunning hebben, zitten meer in de problemen.

Martin Plichta vertaling Daniël Verhoeven

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s