De rebelse stad Gent doet zijn naam eer aan

We kregen een voorsmaakje van de Frietrevolutie om 15h op de Kouter in Gent waar  tientallen studenten onder aanvoering van de actrice Marijke Pinoy uit de kleren gingen, maar waar het grote publiek toch nog even weg bleef. Aan Sint-Jacobs kon je om 21h al over de koppen lopen. De internationale pers was wel aanwezig op de Kouter, CNN, Duitse, Franse, Nederlandse cameraploegen… qua mediabelangstelling actie geslaagd dus. De verklaring voor de matige opkomst weten de studenten van ‘Niet in onze naam’ aan de les die Johan Vandelanotte gaf in het UFO… Logisch in feite dat de massa nog even wegbleef. ’s Nammidags wordt er les gevolgd of gewerkt.

Er was trouwens wel ambiance op de Kouter. Een Waalse jongen amuseerde zich te pletter en poseerde fier voor de fotografen.

Hij had in Brugge secretariaat gestudeerd en woonde nu in Oostende en beklaagde zich erover dat hij geen werk vond hier in Vlaanderen, omdat men zijn kennis van het Nederlands onvoldoende vond. Hij had intussen besloten niet meer te solliciteren met zijn diploma maar iets te zoeken waar je alleen je handen moet voor gebruiken. Het is een verschijnsel dat meer en meer opduikt. Zo zijn er mij verschillende gevallen bekend van geregulariseerde sans-papiers, die er zelfs niet in slagen om een opleiding los te krijgen bij de VDAB omdat hun Nederlands onvoldoende is. De Vlaamse taalobsessie is in feite een vorm van gelegaliseerd racisme en het treft intussen dus ook Belgen, die worden vluchteling in hu eigen land. Hier gaat het ook over.

In Gent zijn ze het onderhandelen dus beu dan maken ze er maar een farce van. De ploeg die twee jaar geleden de onafhankelijkheid van de stadstaat Gent had uitgeroepen had in een mum van tijd volk gemobiliseerd voor een groot volksfeest aan Sint-Jacobs om het “Wereldkampioenschap Regeringsvormen” te vieren. Op hun persconferentie legden ze uit dat ze in feite nog geen reden hadden om te vieren, pas tegen middernacht waren zeker dat ze de wisselbeker voor de langste regeringsvorming van de Irakezen kunnen overnemen. Het wereldrecord was nog niet binnen. De Irakese delegatie was aanwezig met beker en antwoordde zonder de minste lachrimpel op het spervuur van vragen van de Internationale pers die intussen was afgezakt van de Kouter. Ik had toch de indruk dat sommige buitenlandse journalisten toch echt niet allemaal begrepen wat er nu eigenlijk wel aan de hand was in Gent. Gentse humor dus.

De afwezigen die zich afvragen of dergelijke grote volksfeesten enige politieke draagwijdte hebben moet ik toch ongelijk geven. Aan Sint-Jacobs werd niet alleen gevierd maar werd ook ernstig gediscussieerd. Dit gebeuren herleiden tot Gentse Feesten in de winter is iets te gemakkelijk. Er heerste een sfeer van  rebellie op het plein, en een groepje Vlaams Belangers dat was afgezakt om te provoceren ingesjord in een Vlaamse vlag, stond echt zielig te wezen. Toen ik een van die dommekrachten vroeg of zij in Gent ook zoveel volk op de been konden krijgen als de jonge gasten hier, begon hij over het succes van Bart De Wever bij de laatste verkiezingen. Toen ik aandrong op om op mijn vraag te antwoorden kwam de Vlaams Belang intellectueel van dienst tussen, met de boodschap dat het beter was te zwijgen, dat er met mij niet te discussiëren viel. Einde discussie dus.

Dat men op zo’n korte tijd zoveel volk op de been krijgt in Gent had ook te maken met het feit dat de actievoerders ook op de steun en de sympathie van het stadsbestuur konden rekenen. Burgemeester Termont:

“Het is logisch dat zulk initiatief in Gent plaats heeft, Gent is een bruisende studentenstad en een stad vol creatieve mensen. Daarnaast is Gent een anarchistische, rebelse stad. Er zijn nog steden waar zulke dingen bestaan, maar Gent is altijd eerst met zulke dingen.”

Ook oer-Gentenaar Luk De Bruyker vindt het bijna vanzelfsprekend dat een dergelijk ludiek protest in Gent plaats heeft. Als Pierke Pierlala is hij al jaren de ‘stoute muil’ van Gent en hij ook was zeer nauw betrokken bij de actie waarbij Gent werd uitgeropen tot onafhankelijke stadstaat:

“Dat was subliem. Die actie had ook een scherpe ondertoon. Dit is eigen aan de aard van de Gentenaars om op die manier hun ongenoegen te uiten. Gentenaars vertellen via een feestje in plaats van een protestmars wat er op hun lever ligt. Dit is veel beter verpakt, iedereen kan er plezier aan beleven.”

Politicoloog Carl Devos is kritischer. Hij ontkent niet dat er een serieuze ondertoon van kritiek is.

“Onder een laag van cynisme wordt een ernstige zaak aan de kaak gesteld, maar op een speelse en betrokken manier. Het is goed dat ze er geen politieke saus over gieten, al kan ik me inbeelden dat heel wat mensen er chagrijnig op zullen reageren.”

Dat klopt natuurlijk, maar dit stopt hier niet. Op 8 maart is al een nieuwe actie gepland in Brussel. Nie pleuen zeggen ze in Gent.

 

Zie ook

Frietrevolutie Gent: samen uit de kleren
Duizenden vieren wereldrecord regeringsvormen aan Sint-Jabobs in Gent

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s