About Daniël Verhoeven

father of three, soixante huitard, constant gardener, retired computer scientist, still doing some investigative journalism

Censuur op sociale media site Flickr

Egyptische_Opstand copy

 

Twee dagen nadat mensenrechtenactivist Hossam el-Hamalawy fotos had gepost op Flickr van de Egyptische Staatsveiligheid waren ze verdwenen. Begin Maart hadden manifestanten het hoofdkwartier van de gevreesde geheime Egyptische geheime dienst overvallen en CD meegenomen.

Continue reading

Egypt needs its women back on the frontline.

Al-Must'arib (the vocational Mossarab)

The security vacuum created by the collapse of the Mubarak regime not only enabled men with sick attitudes to women to roam the streets with relative impunity, it also unleashed the use of sexual violence as a political weapon to intimidate women from joining the uprising.This weapon of mass degradation has been employed to varying degrees by Egypt’s various leaders over the past two and a half years, from assaults and rapes on Tahrir Square to “virginity tests”.Although this has succeeded to some extent, many women have refused to be cowed and admirably still continue to play prominent roles in Egypt’s revolution, both for collective freedom and their own. Women have even braved further assault to protest against sexual harassment, while a number of campaigns have been launched to protect women attending demonstrations, such as OpAntiSh, and to monitor and combat the phenomenon, such as HarassMap.One recent attempt to reclaim the streets, ‘Hanelbes Fasateen‘, urged women to…

View original post 393 more words

De Egyptische opstand in januari/februari 2011 en het gebruik van sociale media

Auteur: Daniël Verhoeven

Protest zoekt ook een uitweg in cyberspace

Reeds in 2000 kwamen  jongeren in Egypte op straat om hun solidariteit te betuigen met de tweede Intifada in Palestina. Dit jongerenprotest was nieuw. Overal in Egypte ontstonden solidariteitscommités.  Na de inval in Irak in maart 2003 vormden ze de ruggegraat van het Egyptisch anti-oorlogs protest. Een spontane en massale betoging had plaats op 20 maart 2003. De grootste betoging in de geschiedenis van Egypte.

Deze beweging monde in 2004 en 2005 uit in  Kefaya , een protest tegen het nepotisme van Mubarak en de corruptie van zijn omgeving. Kefaya betekent ‘genoeg’. Er circuleerde  een petitie  die fundamentele constitutionele en economische hervormingen eiste.

Op 12 december 2004 organiseerde Kefaya een actie om het aftreden van Mubarak te eisen. Tussen de 500 en 1000 activisten verzamelden zich op de trappen van het Hoge Gerechtshof in Kairo. Het was een stil protest. De actievoerders hadden over hun mond een grote gele sticker geplakt waar ‘Kefaya’ op stond. Ze werden omringd door oproerpolitie.

Internet is de enige plaats waar de jongeren hun protest kunnen uiten en dat doen ze dan ook, aanvankelijk via blogs. In 2005 waren er al zo’n 400 bloggers, in 2006 was dat aantal al verdrievoudigd. De opkomst van de blogosfeer in Egypte is nauw verbonden met de Kefaya beweging.

Wael Abbas bijvoorbeeld, een van de bekenste politieke activisten en bloggers hoste een mailing listserver om politieke informatie te verspreiden voor hij begon te bloggen. Blijkbaar tolereerde de Egyptische regering, in tegenstelling tot de Tunesische blogs om stoom af te laten… binnen bepaalde grenzen weliswaar (Zie Overcoming the Digital Divide: The Internet and Political Mobilization in Egypt and Tunisia).

Uit een rapport van 2010 van Reporters without Borders, blijkt dat  het gebruik van internet om te protesteren tegen het regime niet zonder risico was.

De regering neemt sedert 2001 maatregelen om online materiaal te controleren. Hoewel de censuur nog minimaal  is, is kritiek op de regering niet welkom. De overheid wist aanvankelijk niet goed wat doen met de explosie van blogs, omdat ze meer gewoon is om druk te oefenene op de traditionele media.

Bloggers activisten

Eind oktober 2005 werd voor het eerst een blogger gearresteerd omdat de inhoud van zijn blog de regering niet zinde. In 2006 werd ook de 22-jarige blogger Kareem Amer in Alexandrië achter de tralies gezet. De aanklacht “belediging van de president” en “het verkondigen van ongepaste feiten die de reputaite van Egypte kunnen in gevaar brengen” in zijn blog. Maar zijn verhaal bleef deze keer niet binnenkamers want het haalde de New York Times.

Deze vijandigheid van de overheid tegenover de bloggers maakt van hen echter activisten voor mensenrechten. Niet toevallig vermeldt Daila Zaida de gevangen neming van haar vriend Kareem Amer in haar korte biografie.

Al gauw kregen ze ook internationale aandacht en steun toen hun verhalen opgepikt werden door internationale organisaties als Amnesty International, Human Rights Watch en Reporters Without Borders. Toen op 25 october 2006 tientallen vrouwen werden lastig gevallen door gangs terwijl de politie stond toe te kijken en bloggers er foto’s en verslagen van publiceerden kregen de  blogs ook enige aandacht op de BBC.

Voor een aantal van de bloggers was hun activiteit ook een opstapje naar de journalistiek, ze konden aan de slag bij media als al-Dustur, AMAY, Ikhwanweb en al-Jazeera Talk. Journalisten aan de andere kant, schreven blogs over onderwerpen waar ze in de pers niet konden over schrijven.

Continue reading

Hoe lang kan Facebook onze Privacy nog verkopen?

Door het verzamelen van gebruikers informatie kan Facebook gepersonaliseerde en relevantere reclame aanbieden aan zijn klanten. Soms is dat gevaarlijk dicht bij het overtreden van de privacy-wetgeving in bepaalde  landen.

Inkomsten Model

 

1. Fan pagina’s

Fan pagina’s voor bedrijven is een snel groeiende markt. Adidas heeft meer dan 5 miljoen fans op Facebook.

2. Gesponserde poll’s

3. Apps

Ontwikkelaars kunnen een grote variëtieit bouwen, spelletjes, quizzen, giften, coupons, wedstrijden en fondsenwerving voor liefdadigheid.

4. Interactieve Advertenties

CPC (Cost Per Click) of Pay per click. Telkens als een gebruiker op een advertentie klikt en doorverwezen wordt naar de website van de adverteerder.

CPM (Cost Per Mile) Dit is een bedrag dat adverteerders betalen om hun boodschap aan een specifiek publiek aan te bieden. “Per Mille” wil zeggen per duizend indrukken.

Standaard Facebook adds

 

Continue reading

Loin de l’Espagne et de l’information : ce que veulent les manifestants

Author: Henri Maler
Posted on Acrimed, May 24, 2011

Ce court article n’a pas vocation à analyser de manière exhaustive le traitement médiatique des mobilisations en Espagne. D’autres articles suivront…

Acrimed n’est pas un site d’information ou de contre-information généraliste, mais d’information et de contre-information sur les médias, les journalismes et l’information elle-même. Pourtant – une fois n’est pas coutume –, il suffit, pour prendre la mesure de la vacuité de l’information entre le 15 et le 21 mai sur les mobilisations en Espagne, d’effectuer une rapide « revue des médias » et de lui opposer ce que l’on y trouve pas : les plateformes des manifestants.

I. Brève « revue des médias »

Quand « l’affaire DSK » occupe les temps d’antenne et dévore les surfaces imprimées…

De glorieux journaux télévisés

Il leur en a fallu du temps pour se rendre compte qu’il se passait « quelque chose » en Espagne !

Continue reading

De één procent regel, een goed begin voor de revolutie

Author: Daniël Verhoeven

English Summary

I this article I try to frame the movement of the Spanish ‘indignants’ historically. Is it a straw fire or will it last for years? I discern their actual success stressing the importance of the one percent rule. It means that a popular movement must be able to mobilise instantly one percent of the population all over the country thus being able to withstand police repression and pressure of all kind. Their success in the long run will depend on their ability to expand in numbers, but also outside the borders of Spain. 

Continue reading

Solidariteitsbijeenkomst met de Egyptische, Tunesische en Libische revoluties en de volkeren in beweging

Wij eisen:

  • ·De vrijlating van alle politieke gevangen in de regio.
  • ·Geen inmenging door de buitenlandse economische belangen en instellingen.
  • De Belgische regering moet breken met de regimes en de bezittingen van de dictators blokkeren en teruggeven aan de volkeren in de regio.
  • ·De kwijtschelding van de schuldenlast.

Wij zijn solidair met de zelforganisatie van de volkeren,  de volkscomités, de vakbonden en de democratische bewegingen in hun strijd voor sociale rechtvaardigheid en democratische rechten.

Zaterdag 5 maart, vanaf 14u.

Op de Korenmarkt in Gent.

Organisatie: Comité in solidariteit met de  Egyptische,Tunesische en Libische revoluties en de volkeren in beweging

Wij roepen ook op voor de Nationale Solidariteitsbetoging

op zondag 20 maart, in Brussel.

Info en contact: solidariteitsgroep@hotmail.com of: 0496/ 20 76 37.

Pamflet in PDF