Bedenkingen bij het onderzoek naar online burgerparticipatie in Nederland

Het onderzoek  ‘Citizens as political participants: The myth of the active online audience’ van Tom P. Bakker biedt weinig perspectieven. Er is gekozen voor een afstandelijke empirische benadering die vervalt in psychologisering. Het slaagt het er niet in de hindernissen voor burgerparticipatie in hun historische en maatschappelijke context te plaatsen. Op die manier dreigt het een legitimatie te worden van commerciële netwerken zonder uitzicht op een alternatief.

FOTO UIT ‘U IN DE WIJK’, WIJKTELEVISIE IN ACHTERSTANDSWIJKEN IN UTRECHT, PROJECT MET VRIJWILLIGERS

FOTO UIT ‘U IN DE WIJK’, WIJKTELEVISIE IN ACHTERSTANDSWIJKEN IN UTRECHT, PROJECT MET VRIJWILLIGERS

Continue reading

Waarom lopen politiekers van je weg?

D., met een grote trappist in zijn hand op een buurtfeestje: Ik vind het goed dat ze zo iemand als Vermeersch uitnodigen op de debatten van de Gentse Feesten, anders heb je geen debat meer.

Ik, met een fruitsapje in mijn hand op hetzelfde buurtfeestje: Vermeersch waant zich nog altijd de professor terwijl hij allang op pensioen is. Hij overschreeuwt iedereen en luistert naar niemand. Het is een autoritaire zak.

D.: Ja, ik ben het natuurlijk ook niet eens met Vermeersch, dat weet ge toch, maar toch hij brengt leven in de brouwerij en hij trekt volk aan. Hij is wel nog populair.

Ik: Populair? Toch niet bij de linksen van vandaag. Hij heeft destijds Roelant Raes positie in het universiteitsbestuur verdedigd.

D.: Ha, dienen Raes, dat vind ik ook een goeie.

Ik: Neen, neen. Gij denkt aan Koen Raes. Ik heb het over Roelant Raes, de ideoloog van het Vlaams Blok, die negationist.

D.: En hij verdedigde die?

Ik: Ja, Vermeersch kwam bij de studenten voor Roelant Raes pleiten, terwijl ze een actie hadden opgezet om die veroordeelde negationist uit het universiteitsbestuur te zetten.

In plaats van verder te discussiëren draaide Dummy zijn rug naar me toe en ging  wat lullen aan de toog. Nu ja dit kleine frustrerende incidentje deed me terugdenken aan gelijkaardige ervaringen. Toen ik op ’t fabriek werkte en als syndicalist menige discussies had met de bazen, draaiden ze ook dikwijls hun rug naar mij toe. Sommige burgerlijke ingenieurs zouden nog liever ter plaatse dood vallen. Veel politici doen het ook als ze geen gemakkelijk gelijk kunnen krijgen. Het heeft te maken met een patriarchale instelling: nooit openlijk toegeven dat je ongelijk hebt want dan moet je uw gesprekspartner als gelijke beschouwen, moet je erkennen dat hij evenveel recht van spreken heeft als jij. Het is in die kleine dingen dat je kunt zien dat het geen echte democraten zijn, ze doen alleen maar alsof. In feite lopen de politiekers vandaag ook weg van het debat, met andere woorden politici kunnen niet maar willen vooral niet luisteren. Het is een oud zeer en iedereen heeft er mee te maken. Continue reading

Les flamands et les Wallons by Alain Grosjean

Je suis Wallon et j’ai vécu plus de 15 ans en Flandre. Et bien je vous le dis, les Wallons et les Flamands ont beaucoup de points commun…ce n’est pas ce que prétendent nos hommes politiques. Eux qui ont pour devise ‘diviser pour régner’, les points commun entre les peuples ça ne les intéressent pas. Et les points commun entre les politiques et nous ?  À part faire caca et pipi comme nous, il faut vraiment creuser profond pour en trouver. Mais en ce qui me concerne, une chose est sûr, je les trouve plus cons et surtout plus riches ! Mais là n’est pas mon propos. Vous n’avez qu’à vous tenir informé de l’actualité politique pour vous en convaincre.

Les Flamands tous comme les Wallons sont des êtres humains doués de sentiments, de conscience et capable d”amour et d’amitié…N’est ce pas là le principale ? La base pour une nouvelle Belgique ? L’amitié, l’entraide, la fraternité, la collaboration ne sont-elles pas des valeurs essentielles pour vivre en harmonie avec nos semblables. Ces principes élémentaires ne devraient-ils pas être à la base des discours de nos représentants politiques ? Car au fond, posez-vous sincèrement la question ; n’est ce pas à cela qu’aspire le peuple ? Une vie en harmonie avec soi même et les autres ? Et plutôt que de couper la forêt de Soigne en deux ou autres inepties inventées par les politiques, ne vaut il pas mieux apprécier son voisin pour ce qu’il est et vivre en paix avec lui ?

Bien sûr les Flamands et les Wallons ne parlent pas la même langue et n’ont pas la même mentalité ? Mais faut-il réduire ces deux peuples en simples concurrents économiques ou profiteurs ? Il est certain que la Belgique à un passé colonial dont elle a du mal à se défaire. Mais allons nous continuer encore longtemps à nous regarder mutuellement de dominer à dominant ? Ne serait-il pas urgent de nous regarder comme des êtres humains à part entière ? Des êtres différents certes mais doués d’intelligence pour comprendre la richesse de l’être. Retrouvons cette sagesse qui sommeille en nous, ressaisissons nous, reprenons notre destin en main et écoutons notre petite voix intérieure plutôt que leurs grandes gueules…Alors petit à petit nous accepterons la mort inévitable de notre vieille Belgique colonialiste et créerons ensemble une nouvelle région d’Europe composée de deux pays indépendants collaborant et s’entraidant dans un respect mutuel.  Et que nous appelleront Flandre et Wallonie. Quel bel exemple pour notre monde fait de haine, de convoitises, de guerres et de centres fermés pour illégaux…

Alain Grosjean.

Is Santa Claus going to solve our problems?

Heirnisplein, Gent, 16h, 20 dec. 2008

Heirnisplein, Gent, 16h, 20 dec. 2008

Zie ook Regerings-Mededeling

Continue reading

Stropoppen, halve waarheden en andere stadsgenoten

rethoric

Based on articles in Wikipedia  demagogy and media-manipulation

Zoals de meeste mannen ben ik nogal monomaan aangelegd – iets dat ik desgevraagd zal ontkennen – maar mij concentreren op twee dingen tegelijk lukt me niet. Verwacht van mij de komende maanden geen al te scherpe of diepzinnige postings, ik ben bezig met onderzoek ter voorbereiding van een experiment. Ik moet mijn laboratorium inrichten, proefopstellingen voor deelexperimenten bedenken en met mensen gaan praten in de reële wereld, en ondertussen krijgt mijn internet correspondentie weer proporties die ik liever niet zie, en dan nog… nee het zal niet lukken. Dus af en toe eens tussendoor het lichtere werk en voor de rest gast-postings. Ik heb zo mijn stokpaardjes en daar kan ik ook vanuit de losse pols eens over schrijven als daar een aanleiding voor is.

Nu was het Siegfried Bracke die weer eens op mijn zenuwen werkte. Doet hij allang, maar het is een stadsgenoot en wij Gentenaren kunnen wel flink kijven, mekaar afmaken doen we niet? Dus ik ga hem niet rechtstreeks ‘atackeren’, maar het eens hebben over zijn ‘stropopredenering’ die hij waarschijnlijk, ‘abusievelijk’ gebruikte in een column in De Standaard.  Hij valt mij ook niet aan dus waarom zou ik op de man gaan spelen in plaats van op de bal. Marc Ryenebeau daarentegen, ook een stadsgenoot,  heeft wel reden tot klagen. Hij  is het zwarte schaap in het artikel van Siegfried.

Continue reading

Mumbai 26/11: Terrorisme en media, een perverse love story by Willem Mesuere

Translate in EnglishTraduire en Français
Wilem Mesuere

www.demorgen.be

Eén van de terroristen: http://www.demorgen.be

Media en bij uitbreiding communicatie staan zelden los van de feiten. De terroristische raid op de Indiase stad Mumbai vorige week woensdag is hier een perfect voorbeeld van. Dit soort terrorisme heeft enkel kans op slagen als ze een extreme reactie bij de politiek en de media kan uitlokken. Zeker wat media-aandacht betreft waren de aanslagen in Mumbai een groot terroristisch succes. Een extreme politieke reactie bleef voorlopig gelukkig uit.

26 november 2008 zal altijd geassocieerd worden met de bloedige aanslagen in de Indiase stad Mumbai. Deze aanslagen worden nu al de 9/11 van India genoemd, iets wat de terroristen ook wilden bereiken. Een tiental zwaar gewapende mannen waren via zee Mumbai binnengekomen waarna ze een golf van vernieling aanrichtten. Bommen ontploften en de terroristen schoten willekeurig mensen neer in hotels en restaurants die populair zijn bij buitenlanders. Daarna bezetten ze enkele hotels en gijzelden ze verschillende toeristen. Het duurde nog enkele dagen en nachten voordat de Indiase veiligheidstroepen de situatie helemaal meester waren.

Continue reading

Thank God we have Brussels by Nadia Fadil

Traduire en Français

Thank God we have Brussels![1]

Over het Brusselse kosmopolitische escapisme, en haar gevolgen voor Vlaanderen

Nadia Fadil is als sociologe aan de

Europese Universiteit in Firenze en de KULeuven verbonden.

Vaak ben ik jaloers op de Brusselse Maghrebijnen. Niet alleen omdat zij de flamboyante Rue de Brabant hebben en wij het moeten stellen met de grijze en troosteloze Handelsstraat, of omdat zij Avenida hebben, de enige echte Marokkaanse diner aan Lemonnier, en het tevergeefs zoeken is naar een vergelijkbare eettent in Antwerpen die een even lekker Marokkaans ontbijt opdient. Wat ik vooral benijd is het gemak waarmee ze overal een grote mond kunnen opzetten, tot in de verschillende schepencolleges toe, en de manier waarop ze hun stad claimen. Geboren en getogen Brusselaars, of ‘Maroxellois’ zoals sommigen zich ook noemen. In vele gesprekken valt mij telkenmale de verbondenheid met hun stad op. Fier en trots Brusselaars te zijn. O wee zij die het in hun hoofd halen naar de échte Brusselaars te vragen, of hen allochtoon te noemen. Een fierheid die zich soms ook in een chauvinisme en arrogantie vertaalt ten aanzien van de Dansaert-Vlaamse nieuwkomers die Brussel hip en kosmopolitisch willen maken. Brussel, waar minderheden thuis zijn.

nfbig

Continue reading