Enkele zeer dingende vragen aan Burgemeester Termont van Gent

Auteur: Daniël Verhoeven

De bewoners van de gekraakte beluikhuisjes in de Gentse Spitaelpoortstraat moeten binnen 14 dagen terug naar de rechtbank. Er werd nog geen vonnis geveld. Het proces werd verwezen naar de zitting van het vredegerecht van 8 februari 2011. Wel kwamen enkele griezelige kanten van de nieuwe Gentse politiek tegenover de Roma EN tegenover de actie kraken aan het licht  tijdens onze reportage.

Kraken tegen de kou

In de nacht van 27 december kraakte de actiegroep Solidariteit van Onderop in Gent 7 beluikhuisjes om daklozen een thuis te geven. De Spitaalpoort kraak kreeg veel aandacht in de media  in de week tussen kerstdag en Nieuwjaar, een periode waarin dakloosheid een topic is in de mainstream media.

Als er 10 cm sneeuw ligt of als het vriest dat het kraakt, gaan de cameraploegen op stap. Dat de daklozen het hele jaar door dakloos zijn, dat wilden de krakers laten weten. Nachtopvang is geen oplossing, maar een houten been. Een huis en een thuis hebben de woninglozen nodig, en dat zouden ze hen geven in de Spitaalpoortstraat. 

De actiegroep kreeg dan ook al snel 800 sympathisanten bijeen op de Facebookgroep ‘Solidariteit van Onderop’. De gedreven Facebook-ridder Francis Faes had de groep opgericht. Hij hamerde op het feit dat er al sedert 1993 een wet van kracht is, de wet Onkelinx, die burgemeesters de bevoegdheid geeft om gebouwen, die al meer dan 6 maanden leegstaan, op te eisen om er daklozen in te huisvesten. Dus kon de burgemeester  de huisjes van de stad opeisen. De huisjes waren immers eigendom van de stad Gent. Er was echter al langer beslist de ganse cité te verkopen op de private markt.  Privé-ontwikkelaars maken er dan waarschijnlijk onbetaalbare maar  hippe stadsverblijven van, of ze breken ze af voor nieuwbouw… niets voor de laagste inkomens dus. Integendeel, dit soort bewoning drijft de armen weg uit de stad omdat de huurprijzen in die buurten de hoogte ingaan en er nog minder goedkope woningen overblijven.

Continue reading

Brussel, of waar het paard echt gebonden ligt (ontwerp deel 2 van 3)

(2) Brussel de stad van de Eurocraten, de spin in het web

Geboorte van de Europese sterke staat

De Europese integratie was na WO II een anti-nationalistisch project dat zijn uitdrukking vond in een economisch verdrag, de Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), een verdrag tussen de 6 landen. De EGKS was zo succesvol dat al in 1957 besloten werd tot een verdere integratie: de EEG via het verdrag van Rome. Het Verdrag van Rome, getekend door dezelfde zes landen, richtte de Euratom en de Europese Economische Gemeenschap op. In 1967 werden de drie organisaties door tekening van het Fusieverdrag samengevoegd, waarna ze verder werkten onder de naam Europese Gemeenschappen (EG). Dit leidde tot de oprichting van de Commissie, de Raad en het Parlement.

In feite begint het politieke spel reeds in 1967 maar het zal nog sluimeren tot na de val van de muur. Intussen werden Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk lid van de EG in 1973. Griekenland werd lid in 1981, Spanje en Portugal in 1986. Velen zullen het Verdrag van Maastricht in 1992 aanduiden als de grote ommezwaai, de oprichting van de Europese Unie. En inderdaad met dat verdrag werd de basis gelegd voor verdere vormen van samenwerking op het gebied van buitenlands en veiligheidsbeleid, op juridisch en intern vlak, en voor de vorming van de Economische en Monetaire Unie. Maar dit was het eindpunt van een proces dat al bezig was. Ik verkies het Schengen Verdrag in 1990 als keerpunt. Hier begint ook de geschiedenis van de buitengrenzen.

Continue reading

Brussel, of waar het paard echt gebonden ligt (ontwerp deel 1 van 3)

Ik en Brussel. Ja, het is ook iets persoonlijks, mijn grootmoeder langs moeders kant was van Brussel, de helft van mijn moeders tantes, nonkels, neven en nichten woonden in en rond Brussel. Toen ik er in de jaren vijftig als kleine jongen, braafjes aan de hand van mijn moeder of zus, op bezoek kwam ging de wereld voor mij open. Mijn mond viel open van verbazing. Ik zei niets – het was de tijd dat de kinderen nog moesten zwijgen, was ook te verbaasd – maar ik zoog het wel allemaal in mij op. Brussel is zoiets als mijn eerste liefde. Tenslotte heb ik ook voor een kwart Brussels bloed door mijn aderen stromen, reken maar na. Bijna gaf ik dit artikel als titel mee: ‘Brussels, my love…’, maar het gaat niet alleen over mijn liefde voor Brussel. Mijn interesse in en bezorgdheid om Brussel bevat ook hopen rationaliteit, vergis u niet. Brussel is in die vijftig jaar fundamenteel veranderd maar het kosmopolitisch karakter ervan is nog ongeschonden, het is alleen maar toegenomen. Het is een smeltkroes van culturen geworden maar ook een kruitvat, waar de tegenstellingen tussen arm en rijk de pan uit swingen.

Het Brussel van het Belgique à papa is een spook dat ronddwaalt in de geesten van de Flaminganten. Het bestaat niet meer.

Maar, en… overal in Europa maakt Brussel om totaal andere redenen gevoelens los. Frustratie en onmacht. Brussel is voor veel Europeanen de plaats waar achter hun rug over van alles en nog wat bedisselt wordt. Het Brussel van de absurde regeltjes. Zoals we onlangs nog konden vaststellen, toen men ineens vanuit Brussel besliste dat je in plaats van 3 maand nog maar 1 maand in het rood mag staan bij je bank. De banken en de regeringen staan overal en altijd in het rood, maar de kleine burgerman, o wee. Brussel laat bij velen in Europa, gewone burgers, verarmde boeren, kleine producenten, arbeidsmigranten… een wrange nasmaak achter. De ‘stille staat’ Europa zoals hij genoemd wordt door Natan Hertogen heeft intussen ook een uit de kluiten gewassen repressieapparaat op poten gezet met FRONTEX en andere aan iedere controle ontsnappende instelligen. Big Brother Europa en natuurlijk ook het anti-sociale neoliberale Europa. Hierover wil ik het ook hebben. Welke rol speelt dit Europa in onze maatschappij, onze democratie?

Dus gaat dit artikel over twee dingen (1) Over Brussel als een van die unieke wereldsteden, bekend tot in de verste uithoeken van de wereld en (2) Brussel als hoofdstad van Europa. Het eerste is waarom ik hou van Brussel. Het tweede, is daar waar het ondemocratische en anti-sociale gedrocht opduikt waar de bijna fascistoïde trekjes van Europa zichtbaar worden. Er zijn enkele verbanden, want ook Brussel krijgt fascistoïde rimpels. Maar er is ook nog een (3) en dat is het Brussel dat de grote struikelblok is voor zowel de nationalisten van links als van rechts, in het Noorden en Zuiden, als ze het hebben over de splitsing van België. Dit moet het sluitstuk worden, waarin ik uitleg waarom een splitsing van België alleen maar de al bestaande negatieve tendensen, gedirigeerd vanuit Europa, zal versterken. Continue reading

Firms bought secret personal data on staff – privacy chief

Major companies accused of colluding to ‘blacklist’ troublesome workers

Published by the Gaurdian.co.uk, 6 March 2009, for fair use only
Wiki keywords: Privacy, Employment
Authors: Rob Evans and Phil Chamberlain

Construction site

Construction industry was supplied with secret data. Photograph: David Sillitoe

More than 40 major British companies face legal action for allegedly buying secret personal data about thousands of workers they wanted to vet before employing them.

The information commissioner, Richard Thomas, will today publish a list of the companies he believes may have broken data protection laws, after an investigation by his office that was sparked by fears that many workers were being unfairly “blacklisted”.

Rob Evans on the information commissioner’s action against companies buying secret data Link to this audio

The commissioner alleges that the firms, including Balfour Beatty, Sir Robert McAlpine, Laing O’Rourke and Costain, have, for many years, covertly bought details of workers’ trade union activities and their conduct at work.

Thomas believes that workers have been unfairly denied employment because they have had no chance of challenging any inaccurate information, some of which has been stored for decades. Continue reading

Fear and strange arithmetics: when powerful states confront powerless immigrants by Saskia Sassen

Published on Open Democracy, for fair use only

Author: Saskia Sassen, 19 – 06 – 2008
saskia-sassen
Saskia Sassen is the Lynd Professor of Sociology and Member, The Committee on Global Thought, Columbia University. Her recent books are Territory, Authority, Rights: From Medieval to Global Assemblages, A Sociology of Globalization (Princeton University Press 2006; updated ed. 2008), and (Norton 2007).

[intro]

It is surprising to see the high price in terms of ethical and economic costs that powerful ‘liberal democracies’ seem willing to pay in order to control extremely powerless people who only want a chance to work. Immigrants and refugees have to be understood as a historical vanguard that signals major ‘unsettlements’ in both sending and receiving countries.

Most of the rich countries in the world have been bounced or scurried into fairly extreme state action aimed at controlling immigrants and refugees. But they have responded more to the idea of growing migrations than to the actual numbers.

Yes, worldwide migration flows have increased over the last two decades, but immigrants are about 3 percent of the global population. From an estimated 85 million international immigrants in the world, or 2.1 percent of the world population, in 1975, their numbers rose to 175 million by 2000, and to an estimated 185 to 192 million in 2005, or 2.9% of world population. Further, 60% of all immigrants are in the global south, leaving our global north countries with the remaining 40% of immigrants. The fact of the greater concentration of migrants in the developing world is often overlooked. Finally, also overlooked in much of the debate, is the extent of return migration. Thus, to mention just one example, a third of Polish immigrants in the UK have now gone back to Poland, after stays often as short as two years; they have learnt English, accumulated some savings and now want to return to the fuller lives they can have in their home countries.

Continue reading

Protest denouncing massacre of Tamils in Sri Lanka in London and Jaffna

In London UK

Vodpod videos no longer available.

more about “London protest denounces massacre of …“, posted with vodpod

Continue reading