Wat als activering de-activering wordt?

In dit laatste artikel in een reeks van drie over armoede en mensen met financiële problemen komen drie vragen aan bod. Waarom is ondanks het activeringsbeleid sedert de jaren negentig de armoede niet afgenomen? Waarom werkt die activering niet? En als laatste waarom werklozen en mensen met financiële problemen dan toch nog door iedereen verguist worden als blijkt dat het activeringsbeleid van de regeringen werkt als een tang op een varken.

robot-factory-img

Niets is wat het lijkt

Twee maten en twee gewichten

Het wettelijk kader van de Collectieve Schuldregeling behandelt mensen als bedrijven in faling maar in tegenstelling tot bedrijven worden ze wel voor de volle 100% aansprakelijk gesteld, wat niet het geval is bij nv’s, bvba’ en cvba’s.

Mensen degraderen tot hun boekhoudkundige waarde is wel bijzonder cynisch als je weet dat wie 850 € kan neertellen voor notariskosten en expertkosten, en een Besloten Vennootschap met Beperkte Aansprakelijkheid kan oprichten om beroepsinkomsten in onder te brengen. Elke zelfstandige, maar ook loontrekkers uit de privésector, en zelfs gepensioneerden kan zo’n vennootschap stichten. Ook al zijn dan de werkelijke inkomsten 50.000€, 100.000€ of meer per jaar, dan laten ze zich gewoon slechts 12.000 € uitbetalen. En dan komen ze zelfs nog in aanmerking voor een belastingkorting. Heel wat persoonlijke kosten kunnen ingeschreven worden op de bvba. En gaat die in faling, geen enkel probleem. De oprichter is niet aansprakelijk tenzij fraude kan worden aangetoond.

De tolerantie tegenover deze belasting ontwijkende “ondernemers” staat in schril contrast met het culpabiliseren van mensen met financiële problemen. De schuld bij de slachtoffers leggen is de laatste vijftien jaar een algemene trend. Ook de werklozen moeten het verduren. Een haatgroep op Facebook tegen doppers haalde eind 2011 meer dan 11.000 leden (Bron: Activering zoals het is (over)leven op de arbeidsmarkt, Reflecties op de trefdag van 26 oktober 2012, p. 1-2; 35-36)

Continue reading

ILO meeting to discuss employment crunch in the financial sector

Published at ILO, 23 February 2009

Keywords also in Wikipedia:  Globalisation, Credit Crunch, Financial Crisis, Economy, Employment, Trade Unions, Social Movement, ILO

GENEVA (ILO News) – More than 100 senior representatives of governments, workers’ and employers’ organizations, gather here on 24-25 February to discuss the impact of the economic crisis on the more than 20 million people employed in the financial sector worldwide.

A new ILO report prepared for the meeting says jobs in financial services around the world have been strongly affected, with announced layoffs exceeding 325,000 between August 2007 and 12 February 2009.

With close to 40 per cent of the above losses, or 130,000 lost jobs, announced from October 2008 to 12 February 2009, the report also sees a rapid acceleration in financial services job cuts over recent months.

“These figures almost certainly understate the real situation in a sector which has been at the epicentre of the financial and economic crisis”, said Elizabeth Tinoco, Chief of the ILO’s Sectoral Activities Branch. “As the global economy sinks further into recession, and financial institutions’ assets experience even greater impairment, the industry’s job losses can be expected to rise even faster.”

The report defines the financial sector as being comprised of employees in the banking industry (retail banking and wholesale banking acting on national, regional or global financial markets); the insurance industry and re-insurance; and other financial intermediaries (e.g. hedge funds, mutual funds, wealth management firms, insurance agents and financial advisors, etc.).

Continue reading