Wat als activering de-activering wordt?

In dit laatste artikel in een reeks van drie over armoede en mensen met financiële problemen komen drie vragen aan bod. Waarom is ondanks het activeringsbeleid sedert de jaren negentig de armoede niet afgenomen? Waarom werkt die activering niet? En als laatste waarom werklozen en mensen met financiële problemen dan toch nog door iedereen verguist worden als blijkt dat het activeringsbeleid van de regeringen werkt als een tang op een varken.

robot-factory-img

Niets is wat het lijkt

Twee maten en twee gewichten

Het wettelijk kader van de Collectieve Schuldregeling behandelt mensen als bedrijven in faling maar in tegenstelling tot bedrijven worden ze wel voor de volle 100% aansprakelijk gesteld, wat niet het geval is bij nv’s, bvba’ en cvba’s.

Mensen degraderen tot hun boekhoudkundige waarde is wel bijzonder cynisch als je weet dat wie 850 € kan neertellen voor notariskosten en expertkosten, en een Besloten Vennootschap met Beperkte Aansprakelijkheid kan oprichten om beroepsinkomsten in onder te brengen. Elke zelfstandige, maar ook loontrekkers uit de privésector, en zelfs gepensioneerden kan zo’n vennootschap stichten. Ook al zijn dan de werkelijke inkomsten 50.000€, 100.000€ of meer per jaar, dan laten ze zich gewoon slechts 12.000 € uitbetalen. En dan komen ze zelfs nog in aanmerking voor een belastingkorting. Heel wat persoonlijke kosten kunnen ingeschreven worden op de bvba. En gaat die in faling, geen enkel probleem. De oprichter is niet aansprakelijk tenzij fraude kan worden aangetoond.

De tolerantie tegenover deze belasting ontwijkende “ondernemers” staat in schril contrast met het culpabiliseren van mensen met financiële problemen. De schuld bij de slachtoffers leggen is de laatste vijftien jaar een algemene trend. Ook de werklozen moeten het verduren. Een haatgroep op Facebook tegen doppers haalde eind 2011 meer dan 11.000 leden (Bron: Activering zoals het is (over)leven op de arbeidsmarkt, Reflecties op de trefdag van 26 oktober 2012, p. 1-2; 35-36)

Continue reading

Psychologists shed light on origins of morality

Posted at Pcychorg.com, for fair use only
Keywords used in Wikipedia: Morality, Human Evolution, Neuroscience, Neurosociology, Neuroeconomics

In everyday language, people sometimes say that immoral behaviours “leave a bad taste in your mouth”. But this may be more than a metaphor according to new scientific evidence from the University of Toronto that shows a link between moral disgust and more primitive forms of disgust related to poison and disease.

“Morality is often pointed to as the pinnacle of human evolution and development,” says lead author Hanah Chapman, a graduate student in the Department of Psychology. “However, disgust is an ancient and rather primitive emotion which played a key evolutionary role in survival. Our research shows the involvement of disgust in morality, suggesting that moral judgment may depend as much on simple emotional processes as on complex thought.” The research is being published in Science on February 27, 2009.

In the study, the scientists examined facial movements when participants tasted unpleasant liquids and looked at photographs of disgusting objects such as dirty toilets or injuries. They compared these to their facial movements when they were subjected to unfair treatment in a laboratory game. The U of T team found that people make similar facial movements in response to both primitive forms of disgust and moral disgust.

The research employed electromyography, a technique that uses small electrodes placed on the face to detect electrical activation that occurs when the facial muscles contract. In particular, they focused on movement of the levator labii muscle, which acts to raise the upper lip and wrinkle the nose, movements that are thought to be characteristic of the facial expression of disgust. Continue reading