Jacht op armoezaaiers geopend

Na de jacht op werklozen is nu ook de jacht op mensen met financiële problemen geopend. Achterstal met het betalen van huur, gas, elektriciteit of water is al voldoende om op de zwarte lijst van de Centrale voor Kredieten aan particulieren terecht te komen. Dit is een totaal overbodige schending van de privacy van burgers.

De nieuwe Federale regering van Charles Michel zet stevig in op digitalisering en daar horen “uiteraard” ook databanken bij. Meer databanken, sterker uitgebouwde databanken, meer data uit verschillende databanken die met mekaar gekoppeld worden.

budget_meter

Budgetmeter voor elektriciteit

Van de Centrale voor Kredieten aan Particulieren (CKP) wil de nieuwe regering één grote databank maken die zowat alle wanbetalers omvat. Alle overeenkomsten in verband met consumentenkrediet of hypothecair krediet worden in de CKP geregistreerd. Een kredietverlener moet, voor het afsluiten van een dergelijke overeenkomst, eerst deze databank raadplegen om te zien of op de betrokkene geen al te zware schuldenlast rust. Dat is billijk, maar daaraan wil men nu ook alle Belgen met een telecom- energie-, belasting- of huurschuld toevoegen, en dat is een stap te ver.

Continue reading

Advertisements

Hoe lang kan Facebook onze Privacy nog verkopen?

Door het verzamelen van gebruikers informatie kan Facebook gepersonaliseerde en relevantere reclame aanbieden aan zijn klanten. Soms is dat gevaarlijk dicht bij het overtreden van de privacy-wetgeving in bepaalde  landen.

Inkomsten Model

 

1. Fan pagina’s

Fan pagina’s voor bedrijven is een snel groeiende markt. Adidas heeft meer dan 5 miljoen fans op Facebook.

2. Gesponserde poll’s

3. Apps

Ontwikkelaars kunnen een grote variëtieit bouwen, spelletjes, quizzen, giften, coupons, wedstrijden en fondsenwerving voor liefdadigheid.

4. Interactieve Advertenties

CPC (Cost Per Click) of Pay per click. Telkens als een gebruiker op een advertentie klikt en doorverwezen wordt naar de website van de adverteerder.

CPM (Cost Per Mile) Dit is een bedrag dat adverteerders betalen om hun boodschap aan een specifiek publiek aan te bieden. “Per Mille” wil zeggen per duizend indrukken.

Standaard Facebook adds

 

Continue reading

Privacy en sociale media, Duits voorstel gaat in de goede richting

Over foute metaforen als inleiding

Privacy betreft de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Deze heeft te maken met een veelheid van data: persoonlijke gegevens, lichamelijke integriteit, voorkeuren, correspondentie, telefoongesprekken, relaties, plannen, welke afspraken ik maak, privéfoto’s … Zie voor een betere en omvattende omschrijving, de encyclopedie van A.I.

Zonder adequate privacybescherming wordt allerlei persoonlijke informatie verzameld en gebruikt om een profiel over ons op te bouwen. Dit profiel wordt dan vervolgens gebruikt om beslissingen voor, over of tegen ons te nemen: “u mag tot maximaal zoveel euro geld lenen”, “u bent geïnteresseerd in erotiek en dus wij sturen u deze sekscatalogus”, “u mag geen lid worden van onze club”, “we hebben een kandidaat voor de functie gevonden die geschikter is”, en in het ergste geval “nee, het spijt ons, maar uw naam staat op de no-fly list dus u mag niet meer vliegen”. Het leidt tot uitsluiting, willekeur en verborgen discriminatie. En omdat die profielen niet openbaar zijn, kan niemand controleren of ze wel kloppen. Of u terecht geweigerd werd. Waarom men u als vrijgezel stalkt met advertenties voor relatiebureaus. Veel databases bevatten foute of verouderde informatie. Data worden uit hun context gerukt, dat vinden wij ook foute informatie, maar daar komen we nog op terug. Dit betekent dat er beslissingen genomen worden over onze hoofden heen op basis van onjuistheden!

Bij privacy inbreuken wijst men al gauw naar Big Brother, maar deze reactie leidt tot over en weer beschuldigingen van paranoia, het soort dovemansgesprekken waardoor het onbegrip en de onduidelijkheid alleen maar groter wordt. De een wordt bang, de ander raakt onverschillig, maar geen van beiden hebben ze een klare politieke kijk die tot oplossingen kan leiden.

Een veel betere metafoor is gebaseerd op het boek “Het Proces” van Franz Kafka. In dit verhaal wordt de hoofdpersoon op een dag op de hoogte gebracht van het feit dat hij een overtreding heeft begaan. Verder verandert er niets. Hij wordt niet gevangen gezet. Hij weet niet eens welke overtreding hij heeft begaan. De rest van het boek beschrijft de eindeloze en vruchteloze zoektocht van de hoofdpersoon naar het hoe en waarom ervan. De metafoor van het proces van Kafka geeft, veel beter dan de afschrikwekkende “Big brother” metafoor, weer waar het probleem van een gebrek aan privacy ligt. En het laat ook goed zien dat dit iedereen raakt. Iedereen heeft of krijgt hiermee te maken. Continue reading

Digitale Burgerrechten in Circus België

In de VS zijn verschillende organisaties actief op het vlak van de digitale burgerrechten, EFF, ACLU en APC. De EDRi overkoepelt in Europa de meeste nationale organisaties voor digitale burgerrechten: AK Vorrat in Duitsland, La Quadrature du Net in Frankrijk, de Open Rights Group in Groot-Brittannië maar ook organisaties in kleinere landen als BOF en Vrijschrift in Nederland, EFFI in Finland, Digital Rights Ireland in Ierland, Iuridicum Remedium in  Tsjechië en nog meer in andere Europese landen.

Hoewel de meest gebruikte toepassingen op Internet zoals Google en Facebook van Amerikaanse oorsprong zijn, vallen we hier in Europa en meer bepaald in België gelukkig nog altijd niet onder de VS-wetgeving. Gelukkig, want in de ‘Amendments to the United States Constitution’ vind je niets terug over de bescherming van de privacy terwijl dit recht wel opgenomen is in artikel 8 van het Verdrag van Europese Mensenrechten (EVRM). In Europa is in die context ook de opslag van persoonsgegevens in digitale databanken wettelijk gereguleerd sedert 1995 in het ‘Data Protection Directive’.

Mensen – datasubjecten in dit geval – krijgen volgens die regels opgesteld in 1995, bepaalde bevoegdheden, het zijn geen willoze dataobjecten, niet louter nummers zouden we in een dagelijks taalgebruik zeggen. Anderzijds wie persoonsgegevens verzamelt moet zich aan strikte beperkingen houden en wordt gecontroleerd door een toezichthoudende instantie (in België de Commissie voor de Bescherming van de Persoonlijke Levenssfeer) die preventief (vooraf) en repressief (achteraf) toeziet op naleving van die regels. De kern van die bevoegdheden en plichten ziet er als volgt uit:

(1) persoonsgegevens moeten alleen worden afgegeven en mogen alleen worden verwerkt voor een bepaald en gerechtvaardigd doel (doelbindingsbeginsel),

(2) het datasubject moet inzicht hebben in (en heeft daarom een inzagerecht) welke gegevens er over hem zijn opgeslagen en verwerkt (transparantiebeginsel),

(3)  er mogen niet meer gegevens worden bewerkt en bewaard dan voor het gerechtvaardigde doel nodig is (proportionaliteitsbeginsel of evenredigheidsbeginsel),

(4) en de kwaliteit en juistheid van de gegevens moeten zijn gewaarborgd en kunnen door het datasubject worden afgedwongen (kwaliteitsbeginsel).

Continue reading

Google’s Stasi practices registering behavioral profiles of its users, invading our privacy

Posted at Adbusters, 12 March 2009
Author: Micah White
Keywords also in Wikipedia: Google, Privacy, Activism, Google Watch, Uberveillance
Keywords at Adbusters: privacy, Google, disobedienceclick, activism

We can force Google to stop their privacy violations while ridding the internet of advertising… by clicking ads.

Google is keeping logs of our private lives. (Picture source) Continue reading

Abuse of your privacy data collected on Internet

Permalink
Author: Daniël Verhoeven
Wiki Keywords: Interactive Media, Privacy, Marketing, Advertising, Uberveillance, Contextual Advertising

When doing research on the use and abuse of privacy data on the Internet I bumped again on the case of the media corperation Advance. I pointed to it before and I was allowed to re-publish Karin Spaink’s article about it. Wondering how it had developed I discovered that there were no texts about it in English, and that is a pitty, because what Advance is doing is probably done by others on the Net, so I decided to cross the language barrier.

Advance Interactive Media is not only collecting privacy data, it does also hunt these data actively putting all kind of eliciting questionnaires on a range of sites (Je echte leeftijdVolgens mama, VerjaardagsAlarm). Also the questionnaires are often linked to TV-programs of SBS and RTL, both popular stations in The Netherlands. Ironically, Joop van den Ende’s investment trust owns 30% of Advance. Joop van den Ende was one of the owners of Endemol, the television production company that developed the format of ‘Big Brother’.

Advance says to have an ‘interactive relation’ with 2,2 million Dutch people (of about 15 million). Of 300,000 it possesses more than 100 personal characteristics. Of course Advance collects these data to sell them to other companies. One of the big pharmaceutical corporations who had a contract with Advance was Pfizer. The Dutch Privacy Commission CBP has started an inquiry following an article in the ‘Volkskrant’.

Continue reading

Jacht op je privéleven geopend by Karin Spaink

Van de Blog van Karin Spaink (organisator HAR2009)

Jaren geleden heb ik ‘s een onbekende nagetrokken op internet. Het enige dat ik wist, waren haar naam en een IP-adres. Binnen een paar uur had ik Laura’s doopceel gelicht: ik wist waar ze woonde en werkte, dat ze geadopteerd was, dat haar vader haar heeft misbruikt, wat ze heeft gestudeerd, wanneer en met wie ze is getrouwd, dat haar man Robert biseksueel is, dat zij en Robert moeite deden een kind te krijgen, dat ze bij een sekte heeft gezeten en een piercing in haar geslachtsdeel heeft.

Ze had al die dingen zelf verteld. In de loop der jaren had Laura op internet allerlei details over haar leven achtergelaten, vooral in allerlei supportgroepen waar ze informatie inwon voor de problemen waarmee ze kampte. Die her en der verspreide deeltjes informatie kon ik vergaren en daarna aaneen rijgen tot een verhaal dat zo gedetailleerd was dat ze ervan schrok. Ze werd zelfs een beetje boos op me: mijn onderzoek voelde als een inbreuk op haar leven. Continue reading